Doen al onze taken en plichten er daadwerkelijk toe? Zijn we niet te vaak druk met die dingen die er niet toe doen? We kunnen, en moeten veel weigeren willen het meeste uit ons leven halen.
 

Hoeveel verwoesting is jouw leven toegedaan, door onbewust verlies. Hoeveel is verspilt aan nodeloos verdriet, onzinnige blijdschap, hebberig verlangen en sociaal amusement.

Hoe weinig, van dit alles, was daadwerkelijk voor jezelf.

Dan pas realiseer je, dat je voor jouw tijd sterft.

Seneca,  De Lengte Van Het Leven, 3.3b

Iedereen heeft ze, taken, verplichtingen en wensen. Maar welke hiervan dragen daadwerkelijk bij aan jouw leven? Wanneer je kritisch bent, dan kom je tot de conclusie dat van deze taken, verplichten en wensen genegeerd of uitgesteld kunnen worden zonder dat het enig effect heeft.

We kunnen nog meer ruimte voor onszelf maken wanneer we boosheid, opwinding, afleiding, obsessie en lust kunnen temperen. Geen van deze emoties lijken veel te vragen. In sommige gevallen, lijkt het op te luchten wanneer je er aan toegeeft.

Geef toe, wanneer iemand een fout maakt lucht het direct op door eens flink boos te worden. Om die persoon te vertellen waar het op staat en hoe het wel werkt.

Het tijd en energie verslindende aspect van deze actie komt later. Wanneer je weer in aanraking komt met deze persoon. Die persoon die jouw boosheid heeft geabsorbeerd en nu een reden heeft om deze terug te projecteren met als eigen toevoeging zijn of haar eigen boosheid als toevoeging. Je ziet hier het begin van een vicieuze cirkel.

Door de eerste, wellicht terechte impuls te controleren. Kan je jezelf veel nodeloos verdriet besparen. Want om eerlijk te zijn, doet jouw boosheid er niet toe in relatie tot de gemaakte fout. Fouten, hoe vervelend ook, zijn kansen om te leren.

Vergelijkbare situaties kun je verzinnen voor opwinding, afleiding, obsessie en lust. Vraag het maar eens aan iemand die vreemd is gegaan in een jarenlange, werkende relatie of die ene nacht van lust het waard was.

Natuurlijk zijn er mensen die er beter van zijn geworden, maar dat komt niet door de lust. Maar om het besluit om uit de slecht functionerende relatie te stappen. Dikke kans dat het ‘vreemdgaan’ het lastiger voor hen heeft gemaakt. Ondanks dat de uitkomst positief is.

Verplichtingen afzeggen is een andere manier om ruimte te maken voor jezelf. We zeggen te snel “Ja” tegen sociale evenementen of verantwoordelijkheden. We trekken veel naar ons toe omdat we denken dat mensen het van ons verwachten.

Zelfs wanneer de ander het van ons verwacht, dan blijft de vraag “moet dit plaatsvinden?” valide. Soms verlegt de persoon die het je vraagt de verantwoordelijkheid aan jou omdat deze persoon ook niet vind dat het moet gebeuren.

Wat betreft sociale verplichtingen zijn we bang dat we anderen teleurstellen. Of dat van uitstel afstel komt. Of we lijden onder de “Fear of missing out”, de “angst om iets te missen”. Maar wat ga je daadwerkelijk missen als je dood moe bent, of je voelt dat iets anders op dat moment belangrijker is dan je aanwezigheid.

Ik weet niet wanneer je deze aflevering hoort, maar terwijl ik dit maak zitten we midden in de tweede golf van de Corona-pandemie. Over 9 dagen moet de lockdown aflopen, maar wanneer we naar de besmettingscijfers et cetera kijken dan zou het zo maar kunnen dat de lockdown wordt verlengd.

Nu je veel thuis zit, kun je beter evalueren wat er in jouw omgeving, je werk en persoonlijke leven echt toe doet. Je omgeving is nu kleiner, je hebt meer overzicht. Gedurende deze vreemde situatie, wordt noodzaak duidelijker.

Je kan 100% zeker een aantal onnodige taken van jouw lijst afstrepen omdat ze geen waarde blijken te hebben, maar vanuit gewoonte worden gedaan.

 Ben meedogenloos voor dat wat er niet toe doet.

Snijdt het uit je leven. Als het achteraf belangrijker blijkt dan het leek zal dit snel genoeg duidelijk worden.

Help mij om deze podcast verder te ontwikkelen door te abonneren op dit kanaal via: